پارچه دورو: تأیید هر دو رو و روش دوخت

هر دو طرف قابل مشاهده را مشخص کنید

به هر طرف یک نام واضح بدهید و روی نمونه ها و عکس ها علامت بزنید. ظاهر، رنگ و سطح مورد نیاز برای هر طرف را بیان کنید. توضیح دهید که آیا هر دو در لباس تمام شده قابل مشاهده هستند یا خیر. تایید یک چهره نباید به عنوان تایید عکس تفسیر شود، مگر اینکه این محدوده به صراحت ثبت شده باشد.

رابطه لایه را توضیح دهید

اتصال و جابجایی مورد نیاز را از طریق مرجع فیزیکی یا جزئیات لباس شرح دهید. بپرسید کدام مسیر ساخت و ساز می تواند به هدف برسد و نمونه توسعه چگونه آن را نشان می دهد. از استنباط ساختار داخلی خاص از عکس خودداری کنید. انتخاب های ساخت و ساز و تأثیر آنها بر دوخت یا لبه کاری را در کوتاه مدت قابل مشاهده نگه دارید.

لبه لباس را امتحان کنید

لبه، درز یا جزئیات جداسازی واقعی را که برای تولید در نظر گرفته شده است، آماده کنید. ضخامت، ظاهر و جابجایی را با استفاده از متره نمونه بررسی کنید. روش و اجزای لباس را مستند کنید. اگر پارچه پیشنهادی با مرجع متفاوت است، بپرسید که آیا ساخت لبه قبل از تایید پارچه نیاز به تنظیم دارد یا خیر.

اساس برش را تأیید کنید

پهنای قابل استفاده تمام شده، جهت صورت و هرگونه محدودیت چیدمان را ضبط کنید. پس از پایان مسیر پیشنهادی، هر دو طرف را بررسی کنید. یک رقم با عرض کل ممکن است شامل مناطقی باشد که برای لبه قابل مشاهده یا برش لباس نامناسب هستند. بحث کنید که تعریف عرض و شرایط اندازه گیری در مشخصات ارائه شده استفاده می شود.

استاندارد دو طرفه را حفظ کنید

یک نمونه با برچسب واضح که هر دو طرف و ساختار لبه تایید شده را نشان می دهد، حفظ کنید. آن را به اصلاح پارچه، ترکیب و خواص نهایی گره بزنید. تصمیمات رنگ باز، سطح یا ساخت و ساز را جداگانه ثبت کنید. هنگامی که هر یک از طرفین تغییر می کند، بررسی کنید که آیا نمونه قبلی و آزمایش لباس هنوز مبنای تولید فعلی را نشان می دهد یا خیر.

هر چهره را به عنوان یک کار تایید جداگانه توصیف کنید

چهره A و B را روی نمونه و مشخصات مشخص کنید. رنگ، سطح و دستمال پارچه مورد نیاز را برای هر کدام ذکر کنید. اگر هر دو صورت در لباس قابل مشاهده است، از تیم طراحی بخواهید که رابطه بین آنها را در زمینه لباس مورد نظر بررسی کنند.

از جلو و پشت بدون علامت مشخص استفاده نکنید، زیرا تیم ها ممکن است پارچه را متفاوت جهت دهند. هنگامی که بخشی از طراحی است، ظاهر لبه یا درز را در نظر بگیرید. تأیید رنگ برای یک طرف باید در محدوده آن سمت باقی بماند تا زمانی که عکس آن بررسی شود.

قبل از تایید پارچه، یک سوال ساخت را حل کنید

دو رو یک دستورالعمل کامل برای نحوه ساخت لبه ها یا درزهای لباس نیست. از کارخانه پوشاک بخواهید روش مورد نظر خود را روی نمونه واقعی آزمایش کند و نتیجه را ثبت کند. اگر در نظر گرفته شده است که شکاف یا جداسازی انجام شود، به جای اینکه فرض کنید هر ساخت و ساز دو وجهی از یک روش پشتیبانی می کند، یک ارزیابی خاص پارچه درخواست کنید.

آزمایش ساخت را از تأیید ظاهر جدا نگه دارید. یک نمونه می‌تواند دو رنگ را نشان دهد در حالی که ضخامت درز، دستکاری لبه‌ها و پرده لباس حل نشده باقی می‌ماند. اندازه گیری نمونه به کارخانه کمک می کند تا آن سوالات را تحت شرایط ساخت و ساز مورد نظر ارزیابی کند.

آزمایشی گویا: رنگ‌های قابل قبول با لبه غیرقابل قبول

تصور کنید هر دو صورت با جهت رنگ طراحی مطابقت دارند، اما لبه‌های آزمایشی پوشاک بیش از حد حجیم است. پارچه، جهت، روش درز و شرایط فشار را یادداشت کنید. بپرسید که آیا روش ساخت دیگری یا پارچه اصلاح شده آزمون بعدی مناسب است یا خیر.

اگر اصلاح پارچه پیشنهاد شد، هر دو صورت را دوباره بررسی کنید و وزن، عرض و حس پارچه را با هم مقایسه کنید. تاییدیه رنگ دو چهره قبلی را به یک نمونه جدید ناشناس پیوست نکنید. این مورد فرضی نشان می دهد که چرا نتیجه ساخت و ساز باید در کنار تاییدیه های بصری مستند شود.

تاییدیه های دو چهره را به یک تحویل واضح منتقل کنید

از عکس های برچسب دار و یک مرجع فیزیکی مشخص استفاده کنید. یادداشت کنید کدام صورت به سمت بیرون در نظر گرفته شده است، آیا هر دو طرف لباس قابل رویت هستند و کدام الزامات ساخت تأیید شده است. شامل نقاط باز و داوری که مسئول هر یک است.

برای بازرسی انبوه، اطمینان حاصل کنید که جهت رول و برچسب های نمونه از همان تعریف A/B استفاده می کنند. هرگونه تغییر رنگ یا سطح روی هر دو صورت باید بر اساس پروژه توافق شده بررسی شود. ثبت سفارش باید به جای ترکیب تاییدیه های نمونه های مختلف، پارچه پذیرفته شده را به عنوان یک کل مشخص کند.