واحد قیمت و ارز اولیه را حفظ کنید
واحد قیمت اصلی را نگه دارید: متر، یارد یا کیلوگرم. ثبت ارز و اعتبار. قیمت یارد را به واحد طولی که در مقایسه استفاده شده است تبدیل کنید. قیمت کیلوگرم نیز به وزن تایید شده در طول خطی نیاز دارد. وزن هر متر مربع به تنهایی کافی نیست. قیمت اصلی و فرضیات تبدیل تایید شده را برای بررسی حفظ کنید.
مصرف را از چیدمان واقعی تأیید کنید
طول پارچه برای هر لباس را از طرح برش در عرض قابل استفاده تایید شده و توزیع اندازه واقعی دریافت کنید. تمام قطعات پوشیده شده با پارچه را شامل شود. ثبت کنید که آیا تمام قطعات باید از یک جهت سطح فیبر پیروی کنند یا با طرح قابل مشاهده مطابقت داشته باشند. مصرف آستر را جدا نگه دارید. از یک قانون کلی طول کت استفاده نکنید یا فرض نکنید که تغییر عرض، طول مورد نیاز را متناسب می کند.
مقدار اضافه و بازده قابل استفاده را جدا کنید
بررسی کنید مصرف شامل آمادهسازی آبرفت، ابتدا و انتهای پهنکردن، عیب و برش مجدد هست یا نه. افزودن 5% به نیاز یعنی طول پایه × 1.05. اگر 95% خرید قابل استفاده باشد، طول قابل استفاده لازم ÷ 0.95 را حساب کنید. مبناها متفاوتاند. درصدها فقط مثالاند؛ مقدار اضافه واقعی را توافق کنید و موردی را که منظور شده دوباره حساب نکنید.
مثال هزینه پارچه هر پالتو
این اعداد فرضیاند، نه قیمت فروش. A برای هر لباس 2.20 متر با قیمت 14.00 دلار آمریکا/متر لازم دارد؛ B به 2.45 متر با قیمت 13.00 دلار نیاز دارد. به هر دو نیاز، برای مثال 5% اضافه میکنیم.
A: 2.20 × 1.05 × 14.00 = 32.34 دلار/لباس.
B: 2.45 × 1.05 × 13.00 = 33.4425 دلار/لباس.
نتیجه B تنها در پایان به 33.44 دلار گرد میشود. در این مثال پارچه با قیمت متری کمتر، هزینه بیشتری برای پالتو دارد. این مقدار اضافه با بازده قابل استفاده یکسان نیست.
هزینههای اضافی را مشخص کنید
نمونهبرداری، آزمایش، بستهبندی، حملونقل و سایر هزینههای تایید شده را فهرست کنید. هر هزینه ای که قبلاً در قیمت پارچه گنجانده شده است را علامت بزنید. هزینه های تایید شده را بر اساس اعلام شده به مقدار پوشاک پذیرفته شده برنامه ریزی شده اختصاص دهید. به جای وارد کردن صفر، هزینه های ناشناخته را حل نشده رها کنید. اگر تبدیل ارز ضروری است، منبع و تاریخ نرخ ارز را ثبت کنید. این راهنما نرخ ارز فعلی یا قیمت حمل و نقل را ارائه نمی دهد.
محدودیت استفاده از مواد را بررسی کنید
اگر گروه بندی رنگ، لبه های غیرقابل استفاده یا عیوب، طرح برش را تغییر می دهد، استفاده از پارچه اصلاح شده مرتبط با رول های آسیب دیده را درخواست کنید. بررسی کنید که آیا مواد قابل استفاده کافی برای اندازه های واقعی باقی مانده است یا خیر. طول تحویل به تنهایی ثابت نمی کند که مقدار لباس برنامه ریزی شده قابل برش است. قبل از تغییر مقایسه هزینه، مواد قابل استفاده، الزامات برش اضافی و راه حل های مورد توافق را ثبت کنید.
هزینه پارچه را برای هر لباس پذیرفتهشده، علاوه بر قیمت هر متر محاسبه کنید
ابتدا مشخص کنید که مخرج چه چیزی را نشان می دهد. مقدار خریداری شده، مقدار پارچه اندازه گیری شده، مقدار برش قابل استفاده و خروجی پوشاک پذیرفته شده رکوردهای متفاوتی هستند. قیمت خرید تقسیم بر تعداد لباس برنامه ریزی شده می تواند جذاب به نظر برسد در حالی که بخشی از پارچه غیرقابل استفاده، تخصیص نیافته یا در حال بررسی است. از تیم پوشاک بپرسید که کدام مصرف از طرح برش الگوی پوشاک تایید شده است و کدام مقدار برای ضررهای توافق شده جداگانه رزرو شده است. مشخص کنید که آیا این محاسبه یک برآورد توسعه است یا تطبیق بعدی با سوابق برش واقعی. به جای اینکه هر دو را به یک اندازه قطعی نشان دهید، آن مراحل را قابل مشاهده نگه دارید.
هنگامی که سوابق واقعی در دسترس هستند، آنها را با برآورد بدون بازنویسی فرض اصلی تطبیق دهید. ردیابی رول های پارچه دریافت شده، تخصیص پذیرفته شده، استفاده از برش، قطعات حفظ شده و استثناهای مربوطه. تفاوت می تواند ناشی از عرض، اصلاح الگوی لباس، ترکیب اندازه، قوانین تطبیق یا تغییر دامنه تأیید باشد. به طور خودکار یک خطای قیمت نیست. توضیح و مالک را برای اختلافات حل نشده ثبت کنید. این به خریدار هزینه مفیدی را برای هر خروجی پذیرفته شده می دهد و در عین حال مبنای قیمت اولیه را برای بحث حفظ می کند. همچنین از شمارش همان مواد دور ریخته شده یک بار در بازده کاهش یافته و بار دیگر به عنوان مقدار اضافی اضافی غیرقابل توضیحی که برای ضررهای توافقی رزرو شده است، جلوگیری می کند.
قبل از مقایسه پیشنهادات تامین کننده، واحدهای قیمت مختلط را حل کنید
واحد قیمت و ارز دقیق تامین کننده را با بازبینی آن حفظ کنید. نرخ هر متر نرخی برای هر یارد، کیلوگرم یا لباس تمام شده نیست. هنگامی که واحد دیگری استفاده می شود، مبنای تبدیل توافق شده و اندازه گیری مواد که به آن بستگی دارد را بیان کنید. برای یک خرید مبتنی بر وزن، عرض قابل استفاده و شواهد مربوط به جرم در هر منطقه ممکن است برای درک طول تخمینی مورد نیاز باشد، اما یک برآورد جایگزین اندازهگیری کمیت توافق شده نمیشود. بپرسید که فاکتور و رکورد دریافتی از چه مقداری استفاده می کند. از نرخ تبدیل بدون برچسب که بعداً به نظر می رسد پیشنهاد اصلی تامین کننده است، خودداری کنید.
موارد تجاری را در یک رکورد موازی نگه دارید. هزینه های نمونه، تغییرات تکمیلی، آزمایش، بسته بندی، ترتیبات حمل و نقل و موارد دیگر را فقط در جایی که طرفین واقعاً آنها را اعلام کرده اند، شناسایی کنید. یک مدت تحویل یا هزینه کلی را از صفحه محصول در نظر نگیرید. اگر شارژ ناشناخته است، به جای اختصاص دادن یک صفر مناسب، آن را ناشناخته نشان دهید. پیشنهادها را در یک سناریوی ثابت با حفظ شرایط اصلی خود مقایسه کنید و از طرف های تجاری مربوطه بخواهید جزئیات قراردادی یا مقصد خاص را حل و فصل کنند. هدف مقایسه خرید شفاف است، نه محاسبه مالیات، حمل و نقل عمومی یا نرخ ارز.
پارچه باقی مانده را به عنوان یک سوال تخصیص در نظر بگیرید
یک طرح برش ممکن است قطعاتی را به جا بگذارد که از نظر فنی سالم هستند اما نمی توانند اندازه های باقی مانده لباس یا الزامات مطابقت را پشتیبانی کنند. آن قطعات را از عیوب و از موادی که برای تصمیم گیری با کیفیت نگهداری می شوند، متمایز کنید. بپرسید که آیا باقیمانده ها را می توان به اجزای کوچک تایید شده، نمونه های بعدی یا یک هدف تکرار مستند اختصاص داد. پاسخ به ابعاد، جهت، هویت رنگ و الگوی پذیرفته شده آنها بستگی دارد. مجموع متر به تنهایی ارزش آنها را توصیف نمی کند. باقیماندهها را در رولهای پارچه اصلیشان قابل ردیابی نگه دارید تا در استفاده بعدی، گروههای سایه رنگ پارچه یا تجدیدنظرهای ناسازگار بهطور بیصدا با هم مخلوط نشوند.
قبل از تایید تیم پوشاک، استفاده مجدد برنامه ریزی شده را اعتبار ندهید. یک فلپ جیبی با جهت معکوس تایید نشده ممکن است مصرف ظاهری را کاهش دهد و در عین حال مشکلی قابل مشاهده ایجاد کند. به طور مشابه، باقیمانده ای که برای سفارش تکرار در نظر گرفته شده است ممکن است مشخصات بعدی خود را برآورده نکند. هرگونه استفاده مجدد پذیرفته شده را به طور جداگانه با کمیت و دلیل ثبت کنید و بازیابی نامطمئن را خارج از سناریوی هزینه تایید شده نگه دارید. اگر تیم هزینه یابی سناریوی جایگزینی را نشان می دهد، مفروضات آن را به وضوح برچسب گذاری کنید. این باعث می شود که اثر استفاده از باقیمانده بدون پنهان کردن بازده خوش بینانه به عنوان یک نتیجه تولید قابل بررسی باشد.
هنگامی که ماده یا الگو تغییر کرد، محاسبه را دوباره باز کنید
ورودی هایی که محاسبات جدید را آغاز می کنند نام ببرید: عرض قابل استفاده، جهت پارچه، قوانین تطبیق، اصلاح الگوی لباس، ترکیب اندازه، مقدار سفارش، قیمت واحد یا محدوده موجودی پارچه پذیرفته شده. تغییر تنها به یکی از این موارد می تواند اساس طرح برش الگوی لباس قبلی را باطل کند. از تیم مسئول بپرسید که آیا شرایط جدید از قبل گنجانده شده است یا هنوز نیاز به ارزیابی دارد. محاسبات قدیمی و اصلاح شده را با تاریخ و دلیل تغییر مرتبط نگه دارید. بهروزرسانی قیمت بدون بهروزرسانی مصرف مربوطه میتواند یک مقایسه گمراهکننده را حتی زمانی که هر رقم بهطور دقیق کپی شده باشد، ایجاد کند.
از محاسبه اصلاح شده برای تصمیم گیری در مورد اقدام بعدی استفاده کنید. تأیید کنید که آیا مقدار پارچه انتخاب شده همچنان طرح پذیرفته شده را پوشش می دهد یا خیر، آیا به نمونه برداری اضافی نیاز است یا خیر، و اینکه آیا تامین کننده یا اصلاح پوشاک باز است یا خیر. به جای اجازه دادن به مجموع صفحه گسترده غیرقابل توضیح برای مجوز خرید، مالک تأیید را حفظ کنید. اگر سوابق تولید بعدی متفاوت است، ابتدا تجدید نظر و تخصیص واقعی را مقایسه کنید. این گردش کار به امور مالی، منابع و اتاق برش یک رکورد مشترک از آنچه در نظر گرفته شده است، آنچه پذیرفته شده است و آنچه در واقع استفاده شده است، می دهد، در حالی که یک تخمین فرضی را جدا از یک نتیجه تولید تایید شده نگه می دارد.
هزینه پارچه خریداریشده را از هزینه هر لباس پذیرفتهشده جدا کنید
قبل از مقایسه بودجه پارچه، مخرج را تعریف کنید. کنتورهای خریداری شده ضرب در قیمت ذکر شده یک جزء خرید مواد می دهد. تخصیص این مقدار در مقدار لباس برنامه ریزی شده رقم برنامه ریزی را به دست می دهد، در حالی که تخصیص آن در بین لباس های پذیرفته شده یک معیار نتیجه متفاوت را به دست می دهد. بدون گفتن، بین آنها جابه جا نشوید. یک سفارش اولیه کوچک با پارچه نمونه اضافی، حداقل خرید مورد نیاز یا مناطق غیرقابل استفاده ممکن است مقدار خریدی داشته باشد که تنها با مصرف نشانگر ساده قابل نمایش نباشد. مقدار خرید اصلی، تخصیص مورد نظر و خروجی پذیرفته شده واقعی را به عنوان سوابق جداگانه، با همان ارز و مرجع پارچه در سراسر محاسبه نگه دارید.
برای مثال، خرید 1000 متر پارچه با قیمت 15 واحد پول در هر متر، پیش از هزینههای دیگر 15000 واحد است. تقسیم آن بر 400 پالتوی برنامهریزیشده، سهم 37.5 برای هر پالتو میدهد. اگر 380 لباس پذیرفته شود و کل مبلغ به آنها تخصیص یابد، سهم هر لباس تقریباً 39.47 خواهد بود. این مثال محاسباتی است، نه قاعده اجباری برای همه پارچه مصرفنشده. موجودی قابل استفاده مجدد، نمونهها و تخصیصهای دیگر تصمیم روشن میخواهند. مخرج را مشخص کنید، در صورت امکان مقدارهای میانی پیش از گرد کردن را نگه دارید و نحوه حساب موجودی برای استفاده مجاز دیگر را توضیح دهید.
از شارژ افت برش یکسان در بیش از یک مکان خودداری کنید
محاسبه را از مقدار خریداری شده تا تخصیص برش و خروجی پوشاک ترسیم کنید. مشخص کنید که آیا مصرف الگو قبلاً شامل جهت یک طرفه، تطبیق موتیف، فاصله پانل یا محدودیت طرحبندی دیگری است. سپس هر گونه مقدار اضافهٔ جداگانه برای نقص، نمونه برداری، پردازش یا عدم قطعیت کمی را با مبنای خاص خود نشان دهید. درصد زیادی را به مصرفی که قبلاً همان اثر را در خود دارد اضافه نکنید. به همین ترتیب، هر کمکی را صرفاً به دلیل وجود یک نشانگر حذف نکنید. نشانگر ممکن است وضعیت رول پارچه ورودی یا مجموعه اندازه واقعی لباس تولید را نشان ندهد. از کارخانه پوشاک و تیم خرید بخواهید قبل از ارائه کل نیاز، توافق کنند که هر شماره شامل چه مواردی است.
فرض کنید یک نشانگر بررسی شده از متر 2.5 در هر لباس استفاده می کند و از قبل جهت پذیرفته شده الیاف نساجی برجسته در جهت پارچه را دنبال می کند. افزودن جهت دوم از الیاف نساجی برجسته بر روی مقدار اضافی پارچه بدون دلیل جداگانه، دو بار محدودیت را به حساب می آورد. اگر تیم همچنین به مترهای مشخصی که برای توسعه پوشاک اختصاص داده شده است نیاز دارد و یک استثنای برش مستند دارد، آنها را به عنوان مقادیر جداگانه ثبت کنید و بررسی کنید که آیا همپوشانی دارند یا خیر. استثناهای نقشه رول پارچه را از کمبود واقعی تحویل متمایز کنید. یک رول پارچه تحویلی کوتاه و یک رول پارچه تمام قد با نواحی غیرقابل استفاده شواهد و سؤالات وضوح متفاوتی ایجاد می کنند، حتی اگر هر دو مواد برش موجود را کاهش دهند. یک پل کمیت شفاف به تیم کمک می کند تا ببیند که تفاوت در کجا وارد طرح شده است و آیا به اندازه گیری، طرح یا تصمیم دیگری برای تخصیص نیاز است یا خیر.
از موارد حساسیت استفاده کنید تا نشان دهید کدام ورودی ناشناخته بیشتر اهمیت دارد
وقتی مصرف یا ورودی نقل قول تایید نشد، به جای یک پاسخ ظاهرا نهایی، مجموعه کوچکی از سناریوهای برچسبگذاری شده را محاسبه کنید. متغیرها را محدود نگه دارید و توضیح دهید که هر مورد نشان دهنده کدام تغییر است. بهعنوان مثال، یک طرحبندی با عرض باریک بررسیشده را با یک طرحبندی با عرض گستردهتر مشروط مقایسه کنید، یا مقدار خرید را در دو پایه کمیت پیشنهادی نشان دهید. احتمالات یا پس انداز های مورد انتظار را بدون شواهد پشتیبان ضمیمه نکنید. هدف شناسایی ورودی هایی است که تایید آن می تواند تصمیم را تغییر دهد. یک سناریو زمانی مفید است که به خریدار میگوید در مرحله بعد چه چیزی بپرسد، نه زمانی که چندین فرض گمانهزنی در یک تخمین چشمگیر اما غیرقابل ردیابی ترکیب میشوند.
برای قیمت متر فرضی واحدهای 16، مصرف مترهای 2.4، 2.5 و 2.6 اجزای پارچه ای از واحدهای 38.4، 40 و 41.6 را در هر لباس می دهد. این محاسبه محدود را جدا از حمل و نقل، نمونه برداری و سایر حوزه ها نگه دارید. بپرسید کدام رقم مصرف مربوط به یک طرح بررسی شده واقعی است و کدام یک مفروض باقی می مانند. اگر این تفاوت می تواند بر انتخاب بین پارچه ها تأثیر بگذارد، قبل از مذاکره در مورد تغییر قیمت کوچک، تأیید عرض و طرح قابل استفاده را در اولویت قرار دهید. هنگامی که شواهد به دست آمد، سناریوی مناسب را با نتیجه شناسایی شده جایگزین کنید و مفروضات قدیمی را برای تاریخ حفظ کنید. تفاوت بین دو سناریو مشروط را به عنوان پس انداز تحقق یافته یا ضرر تولید توصیف نکنید.
پس از اتمام برش، تخصیص پارچه نهایی را با هم تطبیق دهید
پس از برش، طرح مقدار اولیه را با مواد دریافتی واقعی، مواد صادر شده، بقایای بازگردانده شده، نمونه ها، مناطق استثنا شده و لباس های تولید شده مقایسه کنید. از واحدهای ثابت و هویت رول پارچه استفاده کنید. بپرسید که آیا مواد طبقه بندی شده به عنوان باقیمانده واقعاً برای استفاده مجدد در دسترس هستند یا خیر و آیا استفاده بعدی برای آن ماده و رنگ تأیید شده است یا خیر. طول باقیمانده را از طول پیوسته مورد نیاز یک قطعه الگوی بزرگ متمایز نگه دارید. آشتی باید تفاوت ها را توضیح دهد نه اینکه برآورد اولیه را وادار به مطابقت با نتیجه کند. در مواردی که کمیتها تعادل ندارند، پیش از اختصاص علت یا هزینه به طرف دیگر، سوابق مفقودی، موارد استثنا یا تفاوتهای اندازهگیری را بررسی کنید.
مشاهدات بازرسی را در مفروضات برنامه ریزی سفارش بعدی فقط در محدوده واقعی آنها قرار دهید. یک نتیجه چیدمان برای یک دسته بندی اندازه لباس، قانون عرض و جهت ممکن است بدون اینکه مستقیماً به یک لباس کت مختلف قابل انتقال باشد، آموزنده باشد. یک استثنای مکرر مستند ممکن است یک سوال دریافت یا مشخصات جدید را توجیه کند. نباید به یک درصد دائمی غیر قابل توضیح تبدیل شود. مبنای خرید و تصمیم تخصیص بررسی شده را با سابقه هزینه یابی حفظ کنید. اگر در مورد تعدیل تجاری بحث می شود، شواهد حسابی را جدا از توافقی که طرف های مسئول به دست آورده اند نگه دارید. سوابق نهایی باید نشان دهد که چه اتفاقی برای مواد افتاده است و اینکه پروژه چگونه هزینه خود را تخصیص داده است و به سفارش آینده امکان می دهد تا تخمین خود را بدون بازنویسی مجدد شواهد تاریخی بهبود بخشد.
تغییر بودجه ناشی از دسته بندی اندازه لباس به جای قیمت پارچه را توضیح دهید
اگر سفارش لباس پالتو به اندازه های مختلف تغییر کرد، از کارخانه تولید پوشاک بپرسید که آیا طرح و مصرف بررسی شده هنوز هم ترکیب جدید را نشان می دهد یا خیر. قیمت متر را در مقایسه بدون تغییر نگه دارید مگر اینکه پیشنهاد واقعی تغییر کند. بودجه پارچه بالاتر می تواند از مبنای مصرف متفاوت ناشی شود، حتی زمانی که قیمت عرضه کننده ثابت است. تخصیص اندازه های قدیمی و جدید و مراجع طرح بندی بررسی شده مربوطه را ثبت کنید تا دلیل آن برای خرید قابل مشاهده باشد.
برای قیمت گویای واحدهای 20 در هر متر، تغییر مصرف از متر 2.4 به متر 2.55، جزء پارچه محدود را از 48 به واحد 51 در هر لباس بالا می برد. این محاسبات دلیلی بر این نیست که یک اندازه خاص همیشه باعث تفاوت می شود. از شواهد طرح واقعی استفاده کنید و سایر هزینه های سفارش را جداگانه نگه دارید. قبل از بحث در مورد پس انداز یا خرج اضافی، طرح کمی را به روز کنید و ورودی تغییر یافته را توضیح دهید. در غیر این صورت، تیم ممکن است برای حل یک تغییر بودجه که در واقع از طریق تخصیص پوشاک وارد شده است، درباره قیمت مذاکره کند.
فرضها را پیش از سفارش مقایسه کنید
محاسبات را برای هر فرض استفاده از پارچه حل نشده مقایسه کنید. از تیم برش بپرسید که چه اتفاقی در عرض قابل استفاده تایید شده کوچکتر می افتد یا چه زمانی هر قطعه باید همان جهت سطح الیاف را دنبال کند. در صورت وجود از طرحبندیهای جایگزین تأیید شده استفاده کنید. این سناریوها به تصمیم گیری در مورد خرید کمک می کنند، اما تضمینی برای تامین کننده مقدار پارچه قابل استفاده ایجاد نمی کنند.
محاسبه و مبنای تأیید را نگه دارید
نقل قول، تبدیل واحد، اصلاح طرح برش، تعریف مقدار اضافی، مقدار پوشاک پذیرفته شده و شامل هزینه را ذخیره کنید. هنگامی که یک فرض تغییر می کند، رکورد را بازبینی کنید. محاسبه مصرف کارخانه پوشاک را با کاربرگ مقایسه مظنه نگه دارید. قبل از تایید خرید، هم پارچه انتخابی و هم مبنای هزینه را تایید کنید.
تصمیم بعدی را آماده کنید
| ورودی | تصمیم گیری | ثبت برای نگهداری |
|---|---|---|
| مبنای قیمت | واحد، واحد پول و مشخصات مشابه | نقل قول های اصلی و مبنای تبدیل |
| استفاده | طرح واقعی در عرض قابل استفاده تایید شده | ترکیب اندازه و اصلاح طرح |
| مقدار اضافی پارچه | تعریف درصد پارچه افزودنی یا غیرقابل استفاده بدون تکرار | موارد شامل و حذف شده |
| سایر هزینه ها | هزینه های تایید شده تخصیص یافته به خروجی اعلام شده | برنامه هزینه و موارد باز |
| تصمیم | خروجی پوشاک پذیرفته شده معادل | مقایسه و تایید تاریخ |
سوالات این مرحله
آیا ارزان ترین پارچه در هر متر همیشه ارزان ترین پارچه در هر کت است؟
خیر. عرض قابل استفاده متفاوت، جهت سطح یا طرح برش پارچه برای قطعات لباس می تواند طول مورد نیاز را تغییر دهد. خروجی تایید شده معادل را با استفاده از مصرف واقعی و محدوده هزینه شامل مقایسه کنید.
آیا GSM به تنهایی می تواند قیمت کیلوگرم را به قیمت متر تبدیل کند؟
نه. شما همچنین به عرض تأیید شده و وزن مطابقت نیاز دارید. یادداشت کنید که آیا این مبنا پارچه صورتحساب شده را شامل لبه ها می کند یا فقط ناحیه قابل استفاده را پوشش می دهد.
انقباض را دو بار در مصرف و مقدار اضافی پارچه اضافه کنم؟
جایی که قبلاً پوشش داده شده است را مشخص کنید. اگر استفاده تیم پوشاک قبلاً شامل یک تنظیم آماده سازی توافق شده باشد، اضافه کردن همان تنظیم مجدداً نیاز را بیش از حد نشان می دهد.
آیا 5% مواد اضافی به معنای 95% درصد پارچه خریداری شده قابل استفاده است؟
آنها تعاریف متفاوتی هستند. افزودن 5% پایه را در 1.05 ضرب می کند. درصد پارچه قابل استفاده 95، مقدار قابل استفاده مورد نیاز را بر 0.95 تقسیم می کند. توافق کنید که کدام معنی صدق می کند.
وقتی درصد باربری یا پارچه قابل استفاده تایید نشد چه کار کنم؟
آن را به وضوح حل نشده رها کنید و سناریوهای بیان شده را مقایسه کنید. هزینه ناشناخته را به عنوان صفر یا درصد پارچه قابل استفاده برنامه ریزی را به عنوان نتیجه تایید شده ارائه ندهید. پیش از تایید، فرضیات مادی را حل کنید.
آیا می توان قیمت کیلوگرم را مستقیماً با قیمت متر مقایسه کرد؟
هر واحد اصلی را نگه دارید. مبنای تبدیل، اندازه گیری پارچه مربوطه و مقدار مورد استفاده برای صورتحساب یا دریافت را به توافق برسانید و مستند کنید. تخمین طول محاسبه شده دارای دامنه متفاوتی با رکورد طول اندازه گیری شده است. از طرف های تجاری بخواهید تا قبل از ارائه پیشنهادها به عنوان مستقیماً قابل مقایسه، موارد ناشناخته را تأیید کنند.
بقایای قابل استفاده چگونه باید بر هزینه پارچه هر لباس تأثیر بگذارد؟
فقط یک استفاده مجدد قابل ردیابی را که تیم پوشاک برای الگو، جهت و نیازهای سایه رنگ پارچه پذیرفته است، در نظر بگیرید. باقیمانده ها، عیوب و موجودی پارچه نگهداری شده را جداگانه ثبت کنید. یک سناریوی استفاده مجدد خوش بینانه را می توان به عنوان یک فرض نشان داد، اما نباید به عنوان بازده به دست آمده ارائه شود یا به طور خودکار از مصرف تایید شده کسر شود.
چرا وقتی قیمت متر ثابت می ماند، بودجه کل پارچه می تواند تغییر کند؟
بررسی کنید که آیا عرض قابل استفاده، ترکیب اندازه، اصلاح الگوی لباس، جهت سطح، قوانین تطبیق یا مقدار موجودی پارچه پذیرفته شده تغییر کرده است یا خیر. این نهاده ها می توانند مصرف واقعی را تغییر دهند در حالی که قیمت واحد تامین کننده بدون تغییر باقی می ماند. محاسبات اصلی را حفظ کنید و از تیم پوشاک بخواهید که طرح برش الگوی لباس اصلاح شده و مقادیر اضافی را به طور جداگانه بیان کند. قبل از مقایسه مجموع، هرگونه شامل تغییر یافته را شناسایی کنید. توضیح مفید تفاوت بودجه را به ورودی های خاص مرتبط می کند. نباید به طور خودکار به عنوان افزایش قیمت تامین کننده یا کاهش تولید توصیف شود.
مبلغ خرید پارچه را بر کدام تعداد لباس تقسیم کنیم؟
از کمیت مناسب برای سوال استفاده کنید و آن را به صراحت نام ببرید. لباس های برنامه ریزی شده از تخصیص برنامه ریزی پشتیبانی می کنند. اگر پروژه مقدار مواد اعلام شده را به آنها اختصاص دهد، لباس های پذیرفته شده از تخصیص نتیجه پشتیبانی می کنند. نمونه ها، موجودی باقیمانده و سایر تخصیص های مجاز را قابل مشاهده نگه دارید. بدون دانستن اینکه صورت شامل چه چیزی است و مخرج چه چیزی را نشان می دهد، هیچ پاسخ مفیدی وجود ندارد. تا زمانی که هر دو پایه مشخص نشوند، دو رقم برای هر لباس را با هم مقایسه نکنید.
چطور اضافهمصرفی را که دوبار حساب شده پیدا کنیم؟
یک پل کمیت بنویسید که نشان دهد مصرف برش بررسی شده شامل چه مواردی است، سپس هر کمک اضافی و دلیل آن را فهرست کنید. جهت، تطابق موتیف، مفروضات انقباض، عیوب، نمونه ها و سایر موارد استثنا را برای همپوشانی بررسی کنید. از تیم های مسئول پوشاک و خرید بخواهید موارد نامشخص را با هم هماهنگ کنند. یک نشانگر به طور خودکار تمام زیان های تولید را شامل نمی شود، اما یک درصد کلی نباید اثری را که قبلاً در آن نشانگر تعبیه شده است تکرار کند. تغییرات را با شواهد قابل ردیابی نگه دارید.
آیا مصرف سفارش قبلی برای سفارش تکراری قابل استفاده است؟
از آن به عنوان مرجع استفاده کنید، سپس اصلاح پارچه جدید، عرض قابل استفاده، مجموعه اندازه لباس، جهت سطح، الگو و شرایط برش را بررسی کنید. مشخص کنید کدام مفروضات معتبر باقی می مانند و کدام یک نیاز به یک طرح یا آزمایش اصلاح شده دارند. واقعیات تاریخی زمانی می توانند برنامه ریزی را بهبود بخشند که دامنه آنها حفظ شود. کپی کردن یک عدد مصرف بدون مبنای آن می تواند تغییر در مواد یا ساخت لباس را پنهان کند و بودجه سفارش جدید گمراه کننده ای را ایجاد کند.