مسیر مراقبت را مشخص کنید
شستشو، خشک شویی یا سایر فرآیندهای مربوط به پوشاک را توضیح دهید. مراحل فشار دادن یا مونتاژ را در جایی که روی سؤال تأثیر میگذارند، بگنجانید. روشی را از دسته پارچه فرض نکنید. جهت مراقبت باید با الزامات واقعی محصول مطابقت داشته باشد.
با اساس آزمون موافقت کنید
درخواست روش فعلی، تهیه و شرایط گزارش برای چک مورد نظر. مرجع آزمایشگاه یا روش را با الزامات نگه دارید. نتیجه بدون رویه ممکن است به نگرانی ابعاد واقعی لباس پاسخ ندهد.
جهت اندازه گیری پارچه را در طول و عرض از هم جدا کنید
تغییر را در دو جهت اندازه گیری طولی و عرضی با برچسب ها و واحدهای واضح ثبت کنید. اندازه گیری های اصلی و مبنای گزارش را در دسترس نگه دارید. از جمع شدن نتایج جهت به یک عدد اطمینانبخش که چیدمان لباس به تفاوت بستگی دارد، خودداری کنید.
هدف پذیرش را بیان کنید
محدودیت های خریدار را جدا از نتایج تایید شده و تحمل ها ثبت کنید. محدودیت های ناشناخته را باز بگذارید. اگر مطالب پیشنهادی الزامات ثابتی را برآورده نمیکند، به جای تغییر بیصدا هدف، یک پیشنهاد اصلاح شده صریح یا مسیر دیگری را درخواست کنید.
عواقب لباس را بررسی کنید
در صورت نیاز از متراژ آزمایشی و فرآیند لباس واقعی استفاده کنید. شکل پانل، رفتار درز و نگرانی های مربوط به تناسب را با شناسه نمونه ثبت کنید. مشاهدات کارآزمایی عملی مکمل گزارش مورد توافق است. آنها به طور خودکار آن را جایگزین نمی کنند یا هر قطعه تولیدی را تأیید نمی کنند.
تعریف کنید که پروژه باید کدام تغییر ابعادی را ارزیابی کند
یک لباس ممکن است پس از مراقبت، فشار دادن یا درمان مرتبط دیگر سؤالاتی را ایجاد کند. شرایط مورد نظر را بیان کنید و از خریدار یا ارائه دهنده آزمایش بخواهید که مبنای ارزیابی را تایید کند. نتایج حاصل از درمان های مختلف را قابل تعویض تلقی نکنید.
بازنگری پارچه، وضعیت تمام شده و جهت اندازه گیری شده را شناسایی کنید. یک نتیجه طولی و یک نتیجه عرضی می تواند به سوالات مختلف الگوی لباس پاسخ دهد. اندازه گیری اولیه، اندازه گیری نهایی و روش را با هم نگه دارید. یک درصد خلاصه بدون آن ارجاعات می تواند یک خطای واحد یا جهت را پنهان کند.
مثال کاربردی: تغییر و انقباض را به طور مداوم بیان کنید
برای طول مشخص شده فرضی 50.0 سانتی متری که پس از درمان مشخص شده به 49.0 سانتی متر تبدیل می شود، تغییر ابعاد با علامت مثبت یا منفی (49.0 - 50.0) ÷ 50.0 × 100 = -2.0٪ است. به عنوان بزرگی انقباض توصیف می شود، که 2.0٪ انقباض است.
قرارداد نشانه را برچسب بزنید تا خوانندگان انقباض و گسترش را اشتباه نگیرند. هر جهت مورد نیاز را جداگانه محاسبه کنید. این ارقام محاسباتی گویا هستند، نه یک حد پذیرش یا یک درمان توصیه شده برای پارچه پشمی. پروژه باید با رویه واقعی و نتیجه قابل قبول موافقت کند.
نمونه، جهت و فرایند پشت درصد آبرفت را مشخص کنید
نمونه، کد، نسخه، جهتهای اندازهگیری و فرایند میان خوانش اولیه و نهایی را مشخص کنید. شستوشو و خشککردن، مشاهده هنگام پرس و تغییر پس از فرایند دیگر یک ارزیابی نیستند. روش، آمادهسازی و شرایط را نگه دارید. درصد جداافتاده ممکن است دقیق به نظر برسد اما پاسخ مسئله واقعی پارچه یا لباس نباشد.
حالات مواد معادل را مقایسه کنید و قرائت های اصلی را حفظ کنید. بررسی کنید که مقادیر اولیه و نهایی از واحدهای ثابت استفاده می کنند و به یک جهت یا بعد مشخص شده اشاره می کنند. در مواردی که گزارش نامشخص است، از آزمایشگاه مسئول یا طرف فنی بخواهید که اساس را قبل از اعلام انطباق یا اعمال اصلاح الگو توضیح دهد. از نام برنامه مقدار ثابت برای جبران آبرفت را استنتاج نکنید. نتیجه مفید یک ماده و فرآیند شناسایی شده را به نیازی که تیم پوشاک واقعاً نیاز به بررسی دارد، متصل می کند.
تغییر جهت پارچه را جدا از ابعاد لباس مونتاژ شده نگه دارید
مشخص کنید که آیا مشاهدات مربوط به یک نمونه پارچه، یک جزء منفرد یا یک لباس کامل است. نتیجه مونتاژ شده می تواند شامل آستر لباس، مواد تقویت کننده لباس، درزها و انتخاب هایی باشد که در اندازه گیری پارچه تخت وجود ندارد. ترکیب واقعی و مرحله ای که نگرانی در آن ظاهر شد را به تیم فنی بدهید. جهت پارچه و محل لباس را به وضوح برچسب گذاری کنید. نتیجه در یک جهت نباید بی سر و صدا به شواهدی مبدل شود که هر بُعد یا درز در لباس به همان شکل تغییر می کند.
بپرسید کدام مقایسه می تواند پاسخ پارچه را از پاسخ ترکیبی لباس متمایز کند. جزء مربوطه و یک مرجع شناسایی شده را در حالت قبلی که عملی است حفظ کنید. اگر چندین ماده یا فرآیند با هم تغییر می کنند، نتیجه را به عنوان مقایسه بین ترکیبات کامل علامت گذاری کنید. هرگونه محدودیت فنی را قابل مشاهده نگه دارید. این به تیم پوشاک اجازه می دهد تا ارزیابی بعدی مناسب را بدون ارائه یک نتیجه پارچه مسطح مطلوب به عنوان اثبات کامل در مورد یقه، طول بدن یا ناحیه مونتاژ شده دیگری که واقعاً بررسی نشده است، برنامه ریزی کنند.
یک تنظیم الگوی پیشنهادی را در برابر توالی ساخت و مراقبت واقعی مرور کنید
شواهد مادی مربوطه را به کارخانه تولید پوشاک ارائه دهید و توضیح دهید که این تعدیل به کدام فرآیند پرداخته است. اصلاح الگو، مرجع پارچه پارچه، عرض قابل استفاده و جهت پیشنهادی را شناسایی کنید. بپرسید که چگونه تنظیم در لباس یا جزء نماینده ارزیابی می شود. اصلاح برنامه ریزی بر اساس شواهد ناقص باید موقتی باقی بماند. این راهنما یک مقدار اضافی جهانی، بزرگ شدن الگو یا شرایط پردازش برای پارچه های پشمی را تجویز نمی کند.
نتیجه تنظیم شده را از طریق دنباله ای که مهم است مقایسه کنید و نتیجه را ثبت کنید. بررسی ابعاد اصلی و همچنین ظاهر، تناسب، درز و الزامات ترکیب مواد. اگر فرآیند یا مرجع پارچه تغییر کند، پیش از استفاده مجدد، مفروضات پشت تنظیم را مجدداً بررسی کنید. الگوی پذیرفته شده و محاسبه مصرف را به همان تجدید نظر مواد متصل نگه دارید. این مانع از تبدیل شدن یک تخمین توسعه مفید به یک افزودنی دائمی غیرقابل توضیح برای هر سفارش آینده می شود، حتی زمانی که فرآیند پارچه یا پوشاک بعدی دیگر با شواهد اصلی مطابقت ندارد.
نتیجه تغییر یافته را بدون تلقی مجدد اندازه گیری به عنوان یک اصلاح بررسی کنید
هنگامی که قرائت های تکراری با هم موافق نیستند، سوابق اولیه را حفظ کنید و وضعیت نمونه، علامت گذاری، مدیریت و روش مورد استفاده هر بار را توصیف کنید. بررسی کنید که آیا مواد در بین مشاهدهها کشیده، فشرده، استراحت یا تغییر کرده است. از تیم فنی بپرسید که کدام تفاوت ها بر قابلیت مقایسه تأثیر می گذارد. یک عدد جدید میتواند مبنای اندازهگیری را روشن کند، اما به خودی خود مواد را تغییر نمیدهد یا یافته واقعی لباس را نمیبندد. یک تصحیح ورودی را جدا از یک اصلاح پارچه یا فرآیند پیشنهادی نگه دارید.
با مقایسه بعدی پیرامون سوال حل نشده موافقت کنید. محدوده مواد را شناسایی کنید و یک مرجع بدون تغییر در جایی که عملی است حفظ کنید. اگر درمان دیگری پیشنهاد شد، از تیم مسئول بخواهید شرایط مناسب را انتخاب کند و تغییرات را ثبت کند. قبل از تمدید تصمیم، نتایج مربوط به ابعاد و لباس را ارزیابی کنید. گزارش اصلی را حتی زمانی که نتیجه بعدی مطلوب تر است حفظ کنید. یک تحقیق شفاف به جای جایگزینی یک نتیجه نامناسب با درصد ترجیحی که حالت نمونه متفاوتی را توصیف می کند، توضیح می دهد که چه چیزی اندازه گیری یا تغییر کرده است و چرا تصمیم نهایی پشتیبانی می شود.
بدون نادیده گرفتن تاریخچه آزمایش، نگرانی مربوط به اندازه لباس را بررسی کنید
اگر اندازه لباس تغییر می کند، اندازه گیری های قبل و بعد، سابقه درمان، هویت نمونه و جزئیات ساخت را حفظ کنید. بپرسید که آیا پارچه استفاده شده نشان دهنده محصول نهایی پیشنهادی است یا خیر. اطلاعات الگو، ساخت و درمان ممکن است به بررسی و همچنین اندازه گیری پارچه مرتبط باشد.
فوراً یک درصد تأیید نشده به هر بعد الگو اضافه نکنید. از تیم پوشاک بخواهید یافته های واقعی را ارزیابی کنند و تصمیم بگیرند که چه بازبینی یا آزمایش بیشتری لازم است. اصلاح پارچه و تنظیم الگوی لباس را به عنوان تصمیمات کنترل شده جداگانه نگه دارید.
نتیجه را به مشخصات و تایید انبوه وصل کنید
شرایط مورد توافق، روش یا شرایط و مبنای پذیرش را در مشخصات ذکر کنید. گزارش را به ویرایش نمونه پذیرفته شده پیوند دهید. اگر روکش پارچه پس از ارزیابی تغییر کرد، بپرسید که آیا شواهد همچنان در مورد پارچه اصلاح شده صدق می کند یا خیر.
قبل از رهاسازی انبوه، شواهد ابعادی مورد نیاز و هر اقدامی را در لباس حل کنید. نتیجه پذیرفته شده و دامنه آن را برای سفارشات تکراری حفظ کنید. گزارش گذشته در مورد تکمیل پارچه یا پارچه دیگر نباید به عنوان مدرک خودکار برای پیشنهاد تولید جدید تلقی شود.
تصمیم بعدی را آماده کنید
| ورودی | تصمیم گیری | ثبت برای نگهداری |
|---|---|---|
| مراقبت | مسیر واقعی محصول | مختصر مراقبت |
| روش | شرایط و آماده سازی | مرجع آزمون |
| جهت اندازه گیری طولی و عرضی | طول و عرض جداگانه | نتایج اندازه گیری شده |
| هدف | محدودیت ها و تحمل خریدار | مبنای پذیرش |
| پوشاک | نتیجه مناسب و مونتاژ | سابقه آزمایشی |
سوالات این مرحله
آیا می توان انقباض را بدون شرط مراقبت بیان کرد؟
یک نیاز مفید به روش و شرایط مورد نظر نیاز دارد. در غیر این صورت رقم دارای مبنای ناقصی است.
آیا طول و عرض باید با هم ترکیب شوند؟
زمانی که لباس و طرح برش به هر جهت بستگی دارد، آنها را جداگانه شناسایی کنید.
آیا آزمایش پوشاک جایگزین گزارش آزمایشگاهی مورد نیاز می شود؟
خیر. آنها شواهد مختلفی ارائه می کنند و باید از برنامه کیفیت توافق شده پیروی کنند.
آیا درصد منفی به معنای انقباض است؟
تحت فرمول بیان کننده یک تغییر بعدی مثبت یا منفی که در اینجا استفاده شده است، تغییر منفی به این معنی است که بعد نهایی کوچکتر است. اگر گزارشی انقباض را به عنوان یک مقدار مثبت نشان می دهد، آن قرارداد را برچسب گذاری کنید. از مبنای اعلام شده گزارش به طور مداوم استفاده کنید.
آیا میتوان از این مثال برای همهٔ پارچهها مقدار ثابتی بابت آبرفت در نظر گرفت؟
نه. اعداد فقط محاسبه را نشان می دهند. خریدار و تیم پوشاک باید در مورد درمان، ارزیابی و پذیرش واقعی محصول و لباس مورد نظر توافق کنند.
آیا نتیجه جمع شدگی شستشو می تواند هر تغییری را در حین فشار دادن لباس پیش بینی کند؟
محدوده فرآیند را متمایز نگه دارید. روش و شرایط پشت نتیجه شستشو و خشک کردن و ترتیب فشار دادن واقعی مربوط به لباس را شناسایی کنید. از تیم فنی مسئول بپرسید که کدام مقایسه اضافی برای نگرانی گزارش شده مورد نیاز است. مرجع پارچه پارچه و ترکیب اجزاء را در سوابق حفظ کنید. یک نتیجه مفید برای یک فرآیند نباید به عنوان مدرکی ارائه شود که هر مرحله حرارت، جابجایی یا ساخت لباس بعدی قبلاً ارزیابی شده است.
آیا باید یک درصد انقباض در هر جهت لباس اعمال شود؟
بررسی کنید که در نتیجه کدام جهت، جزء و فرآیند پارچه مشخص شده است. ابعاد مختلف لباس و ترکیبات مونتاژ شده می تواند نیاز به تفسیر جداگانه داشته باشد. شواهد واقعی را به کارخانه پوشاک بدهید و از آن بخواهید الگوی مربوطه یا ارزیابی را تعریف کند. هر تعدیل پیشنهادی را تا زمانی که در مورد مواد و ترتیب مورد نظر بررسی نشده است، موقت نگه دارید. یک درصد گزارش شده را به یک دستورالعمل جهانی برای تمام قطعات الگوی برش لباس یا مرجع محصولات پارچه پارچه در آینده تبدیل نکنید.
آیا نتیجه بهتر بعد از اندازه گیری مجدد ثابت می کند که پارچه اصلی اصلاح شده است؟
یک ورودی یا شفاف سازی اندازه گیری را از یک تغییر واقعی در ماده یا فرآیند متمایز کنید. قرائت های اصلی را حفظ کنید و حالت نمونه، واحدها، علامت گذاری ها، جابجایی و روش را مقایسه کنید. از تیم فنی بپرسید که شواهد جدید چه چیزی را ثابت می کند و چه چیزی حل نشده باقی مانده است. اگر بازنگری مرجع محصول درمان یا پارچه درگیر بود، آن را جداگانه ثبت کنید و نتیجه لباس مربوطه را ارزیابی کنید. یک عدد مطلوب از یک حالت دیگر به طور خودکار یافته اصلی را توضیح یا حل نمی کند.