یک میز پروژه تولیدی

ردیابی پارچه: نمونه، بچ و طاقه

قابلیت ردیابی به هویت هایی بستگی دارد که از ارجاع تا ترتیب تکرار ثابت می مانند. شناسه پروژه داخلی خریدار، پارچه سازنده، نسخه اصلاحی نمونه، تعداد لات و رول را در فیلدهای جداگانه نگه دارید. آنها را از طریق یک رکورد به جای اینکه فرض کنید قابل تعویض هستند وصل کنید. هر تأیید، گزارش و تغییر باید نسخه اصلی مورد نظر را مشخص کند.

مرجع داخلی را صادقانه نام ببرید

اگر فابریک مشخص نیست، یک شناسه پروژه برای خلاصه خود ایجاد کنید. برچسب داخلی بزنید. مرجع ایجاد شده توسط مرورگر را به عنوان کد پارچه سازنده ارائه نکنید. هویت پارچه تایید شده را هنگامی که بدون بازنویسی پیوند پروژه اصلی در دسترس قرار گرفت، اضافه کنید.

بازبینی ها را قابل مشاهده نگه دارید

مشخصات منبع و ویرایش نمونه را با هم ضبط کنید. یک ترکیب، پرداخت، رنگ یا ساختار تغییر یافته باید یک نسخه جدید ایجاد کند. رکورد قبلی را برای مقایسه حفظ کنید و در پیام بعدی یا تحویل سفارش، نسخه فعلی را به وضوح شناسایی کنید.

اتصال نمونه های توسعه

به هر مرجع، نمونه رنگ، متره نمونه و استاندارد تولید هویتی پایدار بدهید. بیان کنید که هر نمونه چه چیزی را نشان می دهد و چه چیزی را تایید می کند. یک نمونه حفظ شده بدون بازنگری یا محدوده زمانی که چندین دور توسعه در گردش هستند می تواند مبهم شود.

تعداد زیادی و رول های تولید را پیوند دهید

بازبینی پارچه توافق شده را به هویت های واقعی لات و رول متصل کنید. از این مراجع در مشاهدات بازرسی، گروه های رنگی و سوابق بسته بندی استفاده کنید. فرض نکنید که همه رول ها در یک محموله قابلیت ردیابی یا سایه یکسانی دارند مگر اینکه سوابق آن را ثابت کنند.

زنجیره تکرار را آماده کنید

مرجع سفارش قبلی، استاندارد تولید و یافته های مربوطه را حفظ کنید. برای ترتیب بعدی، بیان کنید که چه چیزی باید ثابت بماند و چه چیزی ممکن است تغییر کند. به جای تلقی سفارش قبلی به عنوان یک دستورالعمل تولید خودکار، تامین مواد، برنامه زمان بندی و مبنای تأیید فعلی را مجدداً تأیید کنید.

با نقطه ای که باید ردیابی کنید شروع کنید

برای شکایت از پوشاک، پیوند کلیدی ممکن است لباس تمام شده به یک رول و اصلاح پارچه تایید شده باشد. برای ادعای ترکیب، پیوند مورد نیاز ممکن است مربوط به شواهد فابریک یا معامله باشد. ابتدا هدف را بنویسید، سپس سوابق مورد نیاز برای ایجاد آن را فهرست کنید.

از درخواست قابلیت ردیابی کامل بدون بیان آنچه خریدار باید تأیید کند خودداری کنید. از تیم بپرسید که چه شناسه ها و مدارکی برای سفارش واقعی موجود است. هر شکافی را به جای استفاده از فیلد گواهی به عنوان جایگزینی برای پیوند گمشده، قابل مشاهده نگه دارید.

یک نمونه، پارچه، لات و زنجیره رول بسازید

شناسه نمونه تایید شده و ویرایش را با مشخصات پارچه نهایی نگه دارید. سفارش تجاری را به لات ها و رول های انبوه پیشنهادی متصل کنید، سپس این هویت ها را با سوابق بازرسی و بسته بندی تطبیق دهید. اگر شناسه ها تغییر کردند، نگاشت و توضیح را حفظ کنید.

یک سفارش تکرار باید به پارچه پذیرفته شده اشاره کند و در عین حال تعداد تولید جدید خود را شناسایی کند. استفاده مجدد از نام پارچه، ماده جدید را همان مقدار فیزیکی نمی کند. خریدار باید بتواند تشخیص دهد که ظاهر کدام نمونه کنترل و کدام سوابق مواد دریافتی را توصیف می کند.

نمونه بدون برچسب را پیش از استفاده به عنوان معیار شناسایی کنید

نمونه فیزیکی را در حالت دریافتی خود نگه دارید و سوابقی را که با آن سفر کرده اند جمع آوری کنید. یادداشت کنید چه کسی آن را دریافت کرده است، چه زمانی رسیده است، چه درخواستی ممکن است مربوط به آن باشد و هر برچسب یا جزئیات بسته بندی هنوز موجود است. نزدیکترین کد مرجع پارچه آشنا را تعیین نکنید زیرا رنگ مشابه به نظر می رسد. یک قطعه توسعه، یک مرجع نمایشگاه و مواد تولیدی می توانند در عین حال که مراحل مختلف را نشان می دهند شبیه یکدیگر باشند. نمونه را به عنوان ناشناس علامت گذاری کنید تا زمانی که تامین کننده مسئول یا مالک پروژه آنچه را که شواهد موجود تایید می کند تایید کند.

به جای بازنویسی یادداشت اصلی، هویت پیشنهادی را با مطالب و مکاتبات حفظ شده مقایسه کنید. بپرسید که تامین کننده کدام مرحله مرجع، تجدید نظر، رنگ و تولید پارچه را می تواند اثبات کند. اگر هویت را نمی توان به طور قابل اعتماد بازیابی کرد، محدودیت را حفظ کنید و برای تصمیمی که مهم است، جایگزینی با شناسایی صحیح درخواست کنید. قطعه ناشناخته می تواند بدون تبدیل شدن به یک مرجع تولید پذیرفته شده، زمینه بصری باقی بماند. سابقه بازیابی را حفظ کنید تا بازبینی کننده بعدی بتواند ببیند آیا پیوند از روی شواهد ایجاد شده است یا یک فرض حل نشده باقی مانده است.

هنگامی که نمونه ها تقسیم می شوند یا به جای دیگری ارسال می شوند، پیوند مواد را دست نخورده نگه دارید

قبل از برش نمونه به قطعات کوچکتر، شناسه نمونه اصلی پارچه و مقصد مورد نظر هر قطعه را ثبت کنید. اطلاعات کافی را با هر قطعه حفظ شده یا ارسال شده نگه دارید تا دوباره آن را به مرجع پارچه، رنگ، ویرایش و مرحله نمونه متصل کنید. بیان کنید که آیا قطعه برای ترکیب الیاف، سطح، لباس یا ارزیابی دیگری است. زمانی که چندین ماده مشابه بین خرید، کارخانه پوشاک و آزمایشگاه در حال حرکت باشند، نام فایلی که فقط می‌گوید نمونه یا تایید شده باشد، غیر قابل اعتماد می‌شود.

شواهد بازگشتی را در مقابل قطعه ای که واقعاً ارزیابی شده است، ثبت کنید. اگر آزمایشگاه هویت ارسالی را تغییر داد، یک جزء پوشاک پردازش اضافی دریافت کرد یا یک نمونه جایگزین شد، ورودی اصلی را حفظ کنید و اصلاح را توضیح دهید. یک نتیجه قدیمی را بی‌صدا بر روی یک قطعه جدید کپی نکنید. در جایی که مقدار مصرف شده مانع از مقایسه بیشتر می شود، این واقعیت و هر گونه سابقه پشتیبانی را حفظ کنید. این یک زنجیره عملی از ارجاع ورودی به نمونه ارزیابی شده ایجاد می کند بدون اینکه وانمود کند که یک تاریخچه کامل تولید صرفاً به دلیل وجود یک برچسب نمونه تأیید شده است.

شناسه‌های مرجع پارچه، دسته و رول پارچه‌ای که از فرمت‌های مختلف استفاده می‌کنند را با هم تطبیق دهید

از هر یک از طرفین بپرسید که شناسه آن چه چیزی را توصیف می کند. یک کد مرجع پارچه تجاری، یک بازنگری توسعه داخلی، یک دسته تولید و یک شماره رول پارچه فردی ممکن است همزمان با ارجاع به سطوح مختلف معتبر باشند. شناسه های اصلی را نگه دارید و یک ارتباط صریح بین آنها ایجاد کنید. تامین کننده و کارخانه پوشاک را مجبور نکنید که از شماره گذاری یکسان استفاده کنند اگر سوابق آنها وظایف متفاوتی را انجام می دهد. سوال مهم این است که آیا می توان مطالب واقعی و شواهد آن را در سراسر تحویل بدون ابهام ردیابی کرد؟

هنگامی که مواد شکافته می شود، دوباره پردازش می شود، برچسب گذاری مجدد یا جایگزین می شود، اتصال را بررسی کنید. مقدار آسیب دیده و هویت قبلی را با توضیح و شخص مسئول قابل مشاهده نگه دارید. اگر یک لیست بسته بندی چندین رول پارچه را در زیر یک خط قرار می دهد، محل نگهداری جزئیات فردی برای دریافت و برش را تأیید کنید. یک توصیف تلفیقی مناسب نباید توانایی بررسی یک یافته خاص را از بین ببرد. هنگامی که سوابق مخالف هستند، پیوند را در حالت تعلیق رها کنید و سوابق منبع را به جای انتخاب هر شناسه ای که صفحه گسترده نهایی را کامل نشان می دهد، حل کنید.

از شکاف ردیابی برای تعریف تصمیم بعدی به جای اختراع تاریخ استفاده کنید

شکاف را دقیقاً توصیف کنید: پیوند مفقود ممکن است مربوط به یک نمونه پذیرفته شده، یک تجدید نظر در پردازش، رول های پارچه در یک محموله یا مواد ارسال شده برای ارزیابی باشد. بپرسید چه تصمیمی به بازیابی آن پیوند بستگی دارد. یک سند تاریخی مفقود همیشه هر گفتگوی توسعه ای را متوقف نمی کند، اما می تواند از حمایت از بیانیه تولید در مورد مواد نساجی ساخته شده جلوگیری کند. این محدودیت ها را روشن نگه دارید و از مالک مسئول بپرسید که چه شواهد جایگزین یا ارزیابی جدیدی مفید خواهد بود.

پاسخ انتخابی را با دامنه آن ثبت کنید. یک نمونه جدید به درستی شناسایی شده ممکن است از توسعه بیشتر پشتیبانی کند و در عین حال منشاء یک قطعه قدیمی‌تر را حل نشده باقی بگذارد. یک بازرسی جدید می‌تواند مطالب موجود را توصیف کند، اما مرحله قبلی غیرمستند را بازسازی نمی‌کند. برچسب‌ها را به عقب ننویسید یا رکورد اصلی را بازنویسی نکنید تا به این معنی باشد که ارتباطی هرگز برقرار نشده است. حفظ عدم قطعیت به تیم یک مبنای صادقانه برای خرید، اظهارات در مورد مواد نساجی و تصمیمات پوشاک می دهد و به جلوگیری از تکرار همان شکاف در تحویل بعدی کمک می کند.

بررسی شکایت گویا با رول ناشناخته

فرض کنید یک کارخانه پوشاک مشکل سایه را گزارش می کند اما فقط سفارش خرید را شناسایی می کند. بپرسید کدام رول ها بسته برش آسیب دیده را تامین کرده اند و آیا گروه های سایه از هم جدا هستند. در صورت وجود، منابع بسته، لباس و رول را حفظ کنید.

اگر پیوند رول وجود ندارد، به جای اختصاص دادن شکایت به همه مطالب سفارش، آن محدودیت را بیان کنید. این مثال فرضی نشان می دهد که چرا دریافت و برش سوابق بخشی از یک تحقیق مفید است. قابلیت ردیابی به لیست بسته بندی سازنده ختم نمی شود.

ادعاها را در مدارک ارائه شده نگه دارید

صادرکننده، محدوده و بافت یا پیوند معامله هر سند پشتیبان را شناسایی کنید. از بازبین مسئول خریدار بپرسید که آیا نیاز مورد نظر را برآورده می کند یا خیر. یک بیانیه در سطح شرکت را برای هر پارچه، منبع الیاف یا محموله بدون تأیید گسترش ندهید.

شواهد نهایی را همراه با بازبینی سفارش ذخیره کنید و در صورت تغییر یک ماده یا موجودیت، دوباره آن را بررسی کنید. از جمله بندی دقیق برای نکات تایید شده و معلق استفاده کنید. یک سیستم ردیابی به این دلیل ارزشمند است که پیوندها و شکاف ها را آشکار می کند، نه به این دلیل که یک برچسب کلی نشان می دهد که هر ادعای احتمالی قبلاً تأیید شده است.

تصمیم بعدی را آماده کنید

ردیابی پارچه: نمونه، بچ و طاقه
ورودیتصمیم گیریثبت برای نگهداری
پروژهشناسه داخلی خریداراشاره مختصر
پارچههویت سازنده تایید شدرکورد پارچه
تجدید نظرنسخه های فعلی و جایگزین شدهتاریخچه را تغییر دهید
لات اند رولمواد در واقع تولید شده استبازرسی و بسته بندی
تکرار کنیداستاندارد قبلی و الزامات جدیدسفارش مجدد مختصر

سوالات این مرحله

آیا می توان از شناسه داخلی قبل از وجود پارچه استفاده کرد؟

بله. آن را به عنوان یک مرجع پروژه داخلی برچسب بزنید و یک فیلد جداگانه برای پارچه سازنده بعدی نگه دارید.

چرا هر نمونه را جداگانه شناسایی کنید؟

نمونه های مختلف تصمیمات متفاوتی را تایید می کنند و ممکن است به تجدید نظرهای متفاوتی تعلق داشته باشند. هویت های پایدار مانع از تبدیل یک نمونه قدیمی به اشتباه به استاندارد فعلی می شود.

آیا یک دستور تکرار به طور خودکار یکسان است؟

خیر. استاندارد حفظ شده را شناسایی کنید و تغییرات، تامین مواد، تاییدیه ها و شرایط سفارش را مجددا تایید کنید.

آیا یک کد پارچه ای برای بررسی یک شکایت انبوه کافی است؟

جهت یا مشخصات پارچه را مشخص می کند، اما بررسی ممکن است به سفارش، تعداد، رول، تخصیص برش و بازبینی نمونه مورد تایید نیز نیاز داشته باشد. شناسه های مربوط به مشاهده واقعی را حفظ کنید.

آیا یک سند عمومی پایداری قابلیت ردیابی نظم را ایجاد می کند؟

فقط از آن در محدوده اعلام شده استفاده کنید. بپرسید کدام شواهد ادعا را به ساختار یا معامله واقعی مرتبط می کند و هر پیوند گمشده را تایید نشده رها کنید.

آیا یک عکس می تواند مشخص کند که یک نمونه پارچه از کدام قسمت تولید شده است؟

یک عکس می‌تواند از یک رکورد ظاهری یا برچسب پشتیبانی کند، اما به خودی خود مبدا نمونه یا تعداد تولید را مشخص نمی‌کند. مرجع پارچه، بازبینی، رنگ، ارسال و سوابق تامین کننده مربوطه را بررسی کنید و در صورت عملی مواد فیزیکی را حفظ کنید. هرگونه ارتباط تایید شده و شواهد آن را ثبت کنید. اگر هویت نامشخص باقی می ماند، آن وضعیت را حفظ کنید و برای تصمیماتی که نیاز به یک مرجع تولید قابل اعتماد دارند، به جای اختصاص دادن مقدار زیادی از شباهت بصری، یک نمونه شناسایی شده درخواست کنید.

آیا یک نمونه آزمایشگاهی باید از همان شناسه سفارش کامل استفاده کند؟

اتصال سفارش را حفظ کنید، اما نمونه واقعی، جزء مواد، رنگ، ویرایش و مرحله مورد ارزیابی را نیز شناسایی کنید. یک سفارش می تواند شامل چندین ماده یا تعداد زیادی باشد، بنابراین یک شماره سفارش به تنهایی ممکن است محدوده گزارش را توصیف نکند. هویت آزمایشگاه را در کنار هویت پروژه ثبت کنید و پیوند را حفظ کنید. اگر نمونه جایگزینی ارسال شد، به جای پیوست کردن گزارش قبلی بدون تایید رابطه مادی، تغییر را مستند کنید.

آیا اکنون با برچسب گذاری مواد می توان قابلیت ردیابی از دست رفته را ترمیم کرد؟

یک برچسب جدید می تواند شناسایی فعلی را بهبود بخشد، اما سابقه قبلی غیرمستند را ثابت نمی کند. زمان و چرایی تعیین هویت و شواهدی که آن را تأیید می کند را یادداشت کنید. عدم قطعیت اصلی را قابل مشاهده نگه دارید. بپرسید کدام بازرسی فعلی، تایید تامین کننده یا نمونه جایگزینی که به درستی شناسایی شده می تواند از تصمیم بعدی حمایت کند. سابقه را به عقب برگردانید یا یک اتصال جدید ایجاد شده را به عنوان مدرکی برای تأیید صحت هر مرحله پردازش قبلی یا نگهداری ارائه نکنید.

مراجع روش‌ها و منابع

پروژه را به جلو ببرید

چک لیست تایید

مشخصات نهایی، در دسترس بودن نمونه و شرایط تجاری برای پروژه واقعی تایید شده است.

چک لیست تایید ↗