ردیابی پارچه: نمونه، بچ و طاقه

مرجع داخلی را صادقانه نام ببرید

اگر فابریک مشخص نیست، یک شناسه پروژه برای خلاصه خود ایجاد کنید. برچسب داخلی بزنید. مرجع ایجاد شده توسط مرورگر را به عنوان کد پارچه سازنده ارائه نکنید. هویت پارچه تایید شده را هنگامی که بدون بازنویسی پیوند پروژه اصلی در دسترس قرار گرفت، اضافه کنید.

بازبینی ها را قابل مشاهده نگه دارید

مشخصات منبع و ویرایش نمونه را با هم ضبط کنید. یک ترکیب، پرداخت، رنگ یا ساختار تغییر یافته باید یک نسخه جدید ایجاد کند. رکورد قبلی را برای مقایسه حفظ کنید و در پیام بعدی یا تحویل سفارش، نسخه فعلی را به وضوح شناسایی کنید.

اتصال نمونه های توسعه

به هر مرجع، نمونه رنگ، متره نمونه و استاندارد تولید هویتی پایدار بدهید. بیان کنید که هر نمونه چه چیزی را نشان می دهد و چه چیزی را تایید می کند. یک نمونه حفظ شده بدون بازنگری یا محدوده زمانی که چندین دور توسعه در گردش هستند می تواند مبهم شود.

تعداد زیادی و رول های تولید را پیوند دهید

بازبینی پارچه توافق شده را به هویت های واقعی لات و رول متصل کنید. از این مراجع در مشاهدات بازرسی، گروه های رنگی و سوابق بسته بندی استفاده کنید. فرض نکنید که همه رول ها در یک محموله قابلیت ردیابی یا سایه یکسانی دارند مگر اینکه سوابق آن را ثابت کنند.

زنجیره تکرار را آماده کنید

مرجع سفارش قبلی، استاندارد تولید و یافته های مربوطه را حفظ کنید. برای ترتیب بعدی، بیان کنید که چه چیزی باید ثابت بماند و چه چیزی ممکن است تغییر کند. به جای تلقی سفارش قبلی به عنوان یک دستورالعمل تولید خودکار، تامین مواد، برنامه زمان بندی و مبنای تأیید فعلی را مجدداً تأیید کنید.

با نقطه ای که باید ردیابی کنید شروع کنید

برای شکایت از پوشاک، پیوند کلیدی ممکن است لباس تمام شده به یک رول و اصلاح پارچه تایید شده باشد. برای ادعای ترکیب، پیوند مورد نیاز ممکن است مربوط به شواهد فابریک یا معامله باشد. ابتدا هدف را بنویسید، سپس سوابق مورد نیاز برای ایجاد آن را فهرست کنید.

از درخواست قابلیت ردیابی کامل بدون بیان آنچه خریدار باید تأیید کند خودداری کنید. از تیم بپرسید که چه شناسه ها و مدارکی برای سفارش واقعی موجود است. هر شکافی را به جای استفاده از فیلد گواهی به عنوان جایگزینی برای پیوند گمشده، قابل مشاهده نگه دارید.

یک نمونه، پارچه، لات و زنجیره رول بسازید

شناسه نمونه تایید شده و ویرایش را با مشخصات پارچه نهایی نگه دارید. سفارش تجاری را به لات ها و رول های انبوه پیشنهادی متصل کنید، سپس این هویت ها را با سوابق بازرسی و بسته بندی تطبیق دهید. اگر شناسه ها تغییر کردند، نگاشت و توضیح را حفظ کنید.

یک سفارش تکرار باید به پارچه پذیرفته شده اشاره کند و در عین حال تعداد تولید جدید خود را شناسایی کند. استفاده مجدد از نام پارچه، ماده جدید را همان مقدار فیزیکی نمی کند. خریدار باید بتواند تشخیص دهد که ظاهر کدام نمونه کنترل و کدام سوابق مواد دریافتی را توصیف می کند.

بررسی شکایت گویا با رول ناشناخته

فرض کنید یک کارخانه پوشاک مشکل سایه را گزارش می کند اما فقط سفارش خرید را شناسایی می کند. بپرسید کدام رول ها بسته برش آسیب دیده را تامین کرده اند و آیا گروه های سایه از هم جدا هستند. در صورت وجود، منابع بسته، لباس و رول را حفظ کنید.

اگر پیوند رول وجود ندارد، به جای اختصاص دادن شکایت به همه مطالب سفارش، آن محدودیت را بیان کنید. این مثال فرضی نشان می دهد که چرا دریافت و برش سوابق بخشی از یک تحقیق مفید است. قابلیت ردیابی به لیست بسته بندی سازنده ختم نمی شود.

ادعاها را در مدارک ارائه شده نگه دارید

صادرکننده، محدوده و بافت یا پیوند معامله هر سند پشتیبان را شناسایی کنید. از بازبین مسئول خریدار بپرسید که آیا نیاز مورد نظر را برآورده می کند یا خیر. یک بیانیه در سطح شرکت را برای هر پارچه، منبع الیاف یا محموله بدون تأیید گسترش ندهید.

شواهد نهایی را همراه با بازبینی سفارش ذخیره کنید و در صورت تغییر یک ماده یا موجودیت، دوباره آن را بررسی کنید. از جمله بندی دقیق برای نکات تایید شده و معلق استفاده کنید. یک سیستم ردیابی به این دلیل ارزشمند است که پیوندها و شکاف ها را آشکار می کند، نه به این دلیل که یک برچسب کلی نشان می دهد که هر ادعای احتمالی قبلاً تأیید شده است.